Parki miejskie są miejscem, w którym spotkać możemy zarówno ptaki synantropijne (czyli spotykane w sąsiedztwie zabudowań) jak i te typowe dla lasów. Spośród najlepiej znanych gatunków zaobserwować możemy trzy gatunki sikor: bogatkę, modraszkę i sikorę ubogą, uwijające się zwinnie wśród gałęzi drzew, bądź też szukające pokarmu na ziemi. Na pniach drzew nie- rzadko zaobserwować można kowalika, o charakterystycznym szaroniebieskim ubarwieniu i rdzawych bokach, szukającego tam pokarmu. Park na Wzgórzu Kościuszki jest miejscem gniazdowania trzech gatunków dzięciołów. W sezonie lęgowym można usłyszeć charaktery- styczne dudnienie dzięcioła dużego, który w ten sposób oznajmia konkurentom, że dane terytorium jest zajęte. O jego obecności w parku mogą również świadczyć rozkute w poszukiwaniu pokarmu pnie drzew i tzw. „kuźnie”, czyli miejsca, w których dzięcioł ten rozkuwa szyszki wciśnięte w szczeliny kory, aby w ten sposób dostać się do nasion. Spotkać tu można także najmniejszego przedstawiciela tej grupy dzięciołka, który zdecydowanie rzadziej zasiedla parki miejskie. Na szczególną uwagę zasługuje tutaj obecność dzięcioła zielonego, gatunku związanego pierwotnie z siedliskami łęgowymi, który wczesną wiosną oznajmia swoją obecność charakterystycznym „śmiechem”.Jest to najczęściej żerujący na ziemi gatunek dzięcioła, co związane jest z jego specyficznymi upodobaniami pokarmowymi. Znaczną część jego pokarmu stanowią mrówki, stąd też czasem natrafić można na rozgrzebane przez niego mrowiska.
Park na Wzgórzu Kościuszki jest miejscem gniazdowania drozdów, z których najczęściej zaobserwować możemy kosa, którego samce są całe czarne z charakterystycznym żółtym dziobem. W odróżnieniu od osobników występujących w lasach gnieżdżących się zazwyczaj w podszycie, w parkach ptak ten gnieździ się głównie na drzewach. W odróżnieniu od kosa drozd śpiewak, obecnie coraz rzadziej zasiedla parki miejskie. Do rodziny drozdów należą również dwa blisko ze sobą spokrewnione gatunki pleszka i kopciuszek, które także obserwować można na terenie parku, bądź w jego sąsiedztwie. Charakterystycznie ubarwiona pleszka z rdzawą piersią i ogonem, jest gatunkiem ściśle związanym z zadrzewieniami, podczas gdy nieco skromniej ubarwiony kopciuszek, gnieździ się zwykle w zabudowaniach.
Obecność zwartego podszytu na terenie parku ma istotne znaczenie dla ptaków takich jak pokrzewki, gnieżdżących się w strefie krzewów. W przypadku gajówki zachowanie krzewów jest szczególnie ważne, bowiem gatunek ten znika z parków pozbawionych zakrzaczeń. Spokrewniona z nią kapturka może w takiej sytuacji zakładać gniazda na drzewach. Również tutejsze świstunki, takie jak piecuszek, pierwiosnek czy rzadziej spotykana w parkach świstunka leśna gnieżdżą się w strefie podszytu, gdzie budują charakterystyczne kuliste gniazda. Obecność dziuplastych drzew i budek w parku, jest niezbędna dla gnieżdżącej się tutaj muchołówki szarej i zdecydo- wanie rzadziej spotykanej w parkach miejskich muchołówki żałobnej.
Spośród ptaków krukowatych można spotkać tutaj kilku bardzo dobrze znanych przed- stawicieli takich jak sroka, wrona siwa, kawka czy sójka. Park jest również miejscem gniazdowania dla szpaków, kolorowych zięb, żółtozielono ubarwionych dzwońców i kul- czyków. Warto tutaj wspom- nieć, iż pierwszy udokumento- wany lęg kulczyka w okolicach Jeleniej Góry odnotowano w połowie XIX wieku. Park na Wzgórzu Kościuszki jest rów- nież miejscem gniazdowania naszego największego gołębia grzywacza. Nocą budzi się puszczyk, jedyny występujący tutaj gatunek sowy, przesypiający dzień ukryty w koronach drzew bądź w dziuplach.

Tekst: Tomasz Zając
Fotografie: Krzysztof Martini, Marek Martini