Parki miejskie to bardzo ważny element przyrodniczy terenów zurbanizowanych. Chociaż zostały ukształtowane przez człowieka, a na ich terenie przeprowadza się regularnie różne czynności pielęgnacyjne, to są miejscem występowania wielu różnych gatunków roślin.
Przy tworzeniu parków często wykorzystywano rosnące już wcześniej zadrzewienia i grupy drzew, dlatego też obok drzew i krzewów młodszych, niedawno posadzonych, spotkać możemy wiele starych i okazałych gatunków drzew, które powsze- chnie występują w okolicznych lasach. Należą do nich np. dęby szypułkowe. Na terenie okolicznych wzgórz są drzewami dominującymi w lasach zwanych dąbrowami. Innym gatunkiem jest buk pospolity, który często na terenach podgórskich i w górach tworzy lasy zwane buczynami. Ponadto w parku zobaczyć możemy inne drzewa leśne takie jak klon pospolity, klon jawor, lipę drobnolistną (fot. 4), czy świerka pospolitego. Wśród roślin zielnych też możemy zaobserwować wiele gatunków leśnych, np. kwitnący wczesną wiosną zawilec gajowy, czy przypominający koniczynę szczawik zajęczy. Oprócz roślin rodzimych, naturalnie występujących na terenie parku, rośnie wiele obcych gatunków ozdobnych. Należy do nich wiele drzew, najliczniejsze są kasztanowce pospolite, czy dęby czerwone. Z niektórych gatunków krzewów formowane są żywopłoty, np. śnieguliczki białej o niepozornych różowych kwiatach i białych drobnych, kulistych owocach, ligustru pospolitego kwitnącego na biało, posiadającego czarne owoce, czy jaśminowca wonnego, który obficie zakwita na przełomie wiosny i lata białymi, silnie pachnącymi kwiatami. Na polanach, oraz w pobliżu dróg i ścieżek całe kobierce tworzy odporna na wydeptywanie koniczyna biała. W niektórych miejscach parku możemy też zobaczyć rośliny objęte częściową ochroną gatunkową np.: kwitnącą na biało kalinę koralową, zakwitającego wczesną wiosną barwinka pospolitego czy pnący lub płożący się w wielu miejscach bluszcz pospolity.

Tekst: Marek Malicki
Fotografie: Marek Malicki